ديشب دلم گرفته بود مثل هواي باروني

دلم هواتو كرده بود هواي شيرين زبوني

دلم مي خواست گريه كنم بگم كه سخته تنهايي

اي هم صدا اي آشنا بگو كه پيشم مي موني

نمي دونم چه حالي و كجايي و چه مي كني

ولي صدات تو گوشمه مي گي كه اينجا مي موني

رفتم كنار پنجره گفتم شايد ببينمت

ديدم محال ديدنت چون گل بايد بچينمت

رو صندلي نشستم و يهو ديدم يه قاصدك اومد پيشم

خبر آورد اي آشنا يه رازي رو بهت بگم؟

گفتم بگو: آهي كشيد اومد نشست رو شونه هام

يواشكي چشماشو بست تا نبينه اشك چشام

مي گفت كه تو يه راه دور و سوت و كور

مسافري نشسته بود ،مسافره غريبو دلشكسته بود

از تو همش شكوه مي كرد با اشك گرم و دل سرد

مي گفت كه يادت نمي آد اون روزاي آخريه؟

چقدر دلش مي خواست كه تو نگاش كني ،صداش كني

بهش بگي دوستش داري به شرطي تنهاش نزاري

تا اومدم بهش بگم برو بگو دوسش دارم پاش مي شينم

ديدم كه اون رفته بودو منم دارم خواب مي بينم

  

اعیاد شعبانیه مبارک

 

 

                  
‎گفتي مي خوام بهت بگم همين روزا مسافرم
«بايد برم» براي تو فقط يه حرف ساده بود
کاشکي مي ديدي قلب من به زير پات افتاده بود
شايد گناه تو نبود، شايد که تقصير منه
شايد که اين عاقبتِ اين جوري عاشق شدنه

                        ***                   
سفر هميشه قصه رفتن و دلتنگيه
به من نگو جدايي هم قسمتي از زندگيه
هميشه يک نفر ميره آدم و تنها مي ذاره
ميره يه دنيا خاطره پشت سرش جا مي ذاره
هميشه يک دل غريب يه گوشه تنها مي مونه
يکي مسافر و يکي اين وره دنيا مي مونه

                        ***                   
دلم نمياد که بگم به خاطر دلم بمون
اما بدون با رفتنت از تن خستم ميره جون
بمون براي کوچه‌اي که بي تو لبريزه غمه
ابري تر از آسمونش ابراي چشماي منه

                        ***                  
بمون واسه خونه‌اي که محتاج عطر تن توست
   بمون واسه پنجره اي که عاشق ديدن توست!            

 

 

آمار وبلاگ

کاربران آنلاین:
بازديدها :

RSS